20 Nisan 2009 Pazartesi

Randevularım Starbucks'ta..







Merhabaaa,



Çook ama çok keyifli bir haftasonu geçirdiik.Canım kızım kesinlikle büyüyor.Cumartesi sabahı 10 günlük bir ayrılığın ardından annanemize kavuştuk.Öğleden sonra annem ve minik kuzumla ilk kez taksiye binerek annaneme gittik.İlk taksi maceramız taksi şoförüne Power Fm'i açtırmamız ve sonrasında uykuya dalmamızla pek keyifli geçti.Kuzenleriyle Derin Hanım pekbi eğlendi.Resimde uykudan yeni uyandığımız için pekbi suratsız çıkmışız ama hemen sonrasında kıkır kıkırdık.








Pazar günleri babamızın da bizimle oldugu tek günümüz olduğu için hep hevesle beklediğimiz birgün.Hele bir de bu haftasonu havanın süper olduğunu düşünürsek deymeyin keyfimize.Daha önce de bahsetmiştim sanırım.Bizim kız pusete biraz allerjik.Sanırım içindeki anakucağı ona biraz sıkıntı veriyor..Bugüne kadar ne zaman pusetle dışarı çıksak Derin kucakta ,annem ya da sevgili eşim boş arabayı iter vaziyette dönüyoduk eve.Bu Pazar belki büyümüştür ve arabasından keyif almaya başlar diye bi cesaret attık puseti bagaja düştük cadde yollarına..Arabada gayet keyifli anakucağında oturunca evet galiba gün bugün dedik...Caddede araba parkedilir puset indirilir,ana kucağı alınır pusete monte edilir ve derin hanıma pusete bindirilir.Hala ve hala herşey çok normaldir.Bizim hatun hala çok keyiflidir ve bu inanılacak gibi değildir:))


Suadiyeden Erenköy'e kadar pusetle gidilir veeeeeeeee hadi bi de durmayı deneyelim bakalım ne olacak diyerekten Starbucks'ta kahve molası verilir.Aman o da ne meğer bizim cadı Starbucks istermiş de biz anlamazmışız bu kadar gündür.Bi keyif bi keyif bi keyif.Aylar sonra kocayla içilen ,kuzuyla paylaşılan keyif diye sanırım buna denir.


Canım kızım büyüyosun..bize yaşattığın için güzel haftasonu için sana ancak çok ama çook teşekkür edilir.


2 yorum:

Belkıs Güler Gökçayır dedi ki...

Seçimde iyi ama hani :)

Ozlem dedi ki...

Merhaba:)
Nil de pusetin ana kucağı parçasını sevmiyordu:)Şimdi alıştı. Miniklerle dışarı çıkma özellikle ilk zamanlar zor, ben de yaşıyorum, ama onlar rahat edince, mutlu olunca biz de mutlu oluyoruz değil mi? :)İnsana bir güç, heves geliyor:) Daha da cesaretleniyor!