Nehir

Pembelerin en guzelleriyle bulustugunu umidediyorum

Allah ailene sabirlar versin

Huzur icinde uyu guzeller guzeli

Derin summer 2010

Bugunden itibaren Izmir ozdere tatilimiz baslamistir
ilgilenen dostlara duyurulur
sevgiyle,

Sözün bittiği yer..

Dün sabah çok şey vardı yazarım diye hayal ettiğim..
Bugün ise sözün bittiği yerdeyim..
Ne tuhaf ya...
Sen büyü bana sor ben sana anlatırım kuzum:)

Mühim işler peşinde..

En fazla bir hafta ara vereceğim demiştim tam da bugüne denk geldi...Yine eski halime dönmedim..Mühim işler peşindeyim.!!

Herşey depremden 2-3 gün sonra haberleri seyredip Aleyna bebeği görmemle başladı..Evde Derin'in artık küçülen ve birtürlü gidecek yer bulamayan birdolu eşyası vardı.Ama sadece Aleyna değildi ki birşeylere ihtiyacı olan, o çadırların içinde öyle çok çocuk vardı ki..tam da kendimi bir işe yaramaz görüp silkelenmiştim ya o ara..tamam dedim birşeyler yapmalıyım.

Ne yazık ki blogumu takip eden çok arkadaşım yok:(Bu konuda bana en çok destek verebilecek kişi yine Ayça oldu.Kısa ama tam durumu anlatan bir yazı yayınladı sitesinde..ve o gece mail yağmaya başladı.Yazışmalar,konuşmalar derken şu an evimizin bir balkonu ve arabanın bagajı haftasonu Elazığ'a gönderilmek için hazırlanmış kolilerle dolu...Herkese bu duyarlılık için ne kadar teşekkür etsem azdır.

İşte tüm bunlarla ilgilendim bu hafta...sessizliğim bundandır..

Sevgiler,

Yeni kararlar..

Bugün bir karar aldım..Evde olup hiçbirşey yapmamaya bir son veriyorum.Her sabah uyanıp bilgisayarımı açıyorum ve aynı çalıştığım günlerdeki gibi hayata dönüyorum..
Ne kadar kolaymış insanın rahata alışması...neredeyse öğlenlere kadar uyuması...bütün bir günü kızımla geçirdiğim saatler dışında neredeyse hiçbirşey yapmadan geçiriyomuşum bunu farkettim ve tekrar hayata dönmeye karar verdim.
Öyle çok şey var ki aslında anlatmak istediğim,yazıp yarın Derin'in okumasını istediğim..Bu blogu yazmaya başladıgımda aldıgım kararı bile uygulayamadıgımı farkettim..öyle çok ilk yazmayı kaçırmışım ki,çok kızıyorum kendime.Şimdi geriye döndüğümde tarihini hatırlayamadığım ama hafızamdan asla silinmeyecek,evde oldugum için tanıklık ettiğim bir sürü ilk...
Yine geçmişe dönmeden şimdiden başlamalı yazmaya..
Derin yaşının hemen 1-2gün sonrasında yürümeye ve hatta haftasına koşar adım yürümeye başladı..Evi karış karış keşif halinde son günlerde,merakla o dolap senin bu dolap benim kurcalayıp duruyo...Evin düzeni ayaklanmaya başladığımız ilk günden beri onun rahat ve tehlikeden uzak yürümesi için düzenlenmişti...ama....ne kadar tedbir alınsa da kazalar tam da burnunuzun dibindeyken bile gelip buluyomuş.. Derin'in doğduğundan beri en çaresiz kaldığımı düşündüğüm geceyi kandil gecesi yaşadık..Oturma odamızda beraber oyun oynuyorduk ta ki ben babamızın arabayı parkettiğini duyup kapıyı açmaya kalkana ve annecim baba geldi diyene kadar..10 saniye bile değil şangırtıyı duymam..odaya girdiğimde Derin önünde muhafazası olmayan tek camlı dolabı başıyla kırmış şekilde yerde yatıyodu...onu nasıl yerden aldım,camdan nasıl bir çğlık attım..evden nasıl çıktık,acile nasıl gittik....hepsi silmek istediğim kareler..Allah gerçekten melekleriyle koruyo bebekleri...bir mucize ki sadece başımızın içnde ve alnımızda küçük birer kesikle atlattık bu kazayı..Uykusuz geçen 2 gece...
Şimdi sadece başındaki kesiğin kabuğunun düşmesini bekliyoruz..gayet iyiyiz..
Bu kazanın hemen ertesi gün babamızı Dubai'ye gönderdik..ve hiçbirgidiş bu kadar dokunmamıştı..ne kuzuma,ne babamıza,ne bana..
Bu tip ufak kazalara alışmalı çok da korumacı anne-baba olmamalı dedi birçok arkadaşımız ama elde de değilki:(
Cumartesi sabahından beri de öksüren bir sümüklü böcek annesiyim:))Buna şükür diyorum o günden sonra..
Yeni bir sürü numaramız var..videolarını en kısa sürede yükleyeceğim..
Şimdilik bu kadar..
En fazla 1 hafta uzak olmak dileğiyle..

Bütün bir yıl bugünü beklediimm işte şimdi geldi:))

Bugün doğumgünüm çok mutluyum bugün...

Yok yok ben hakkaten başaramayacağım bu blog işini...ayda yılda bikere bişi yazmakla olmayacak bu iş:))

Ama hazır fırsatını bulmuşken bizi merak eden birkaç dostumuz için doğumgünümüzü anlatma sözümü yerine getirmek istiyorum.Malumunuz benim kuzuşumun doğumgünüsü Cuma'ya denk geldi.Doğum saatimiz olan 09:38'de annanemiz,dedemiz ve babamız ile kahvaltı sofrasında merhaba dedik yeni yaşımıza..Canım kızım 1 sene önce aynı saatte seni kucağıma verdiklerinde de titretmişti içimi,şimdi yanımdaki mucize haliyle de titretiyor.O gün için plan, akşamüstü babanne ve dedemizin de bize katılması ve ailece ufak bir kutlamayla Pazar günkü partimizin hazırlıklarına başlamaktı..Tam da planladığımız gibi gerçekleşti herşey..ilk pastamızı ailece yedik:))

Pazar günü herşey öyle güzeldi ki...Ben yazarken çok heyecanlanıyorum..Güzel arkadaşım Ayça'nın kareleri anlatsın herşeyi...Annelerimin,arkadaşlarımın,tüm dostlarımızın yüreğine sağlık....

Sağlıklı,huzurlu ve mutlu yıllara annecim,seni çok seviyorum!!!!!!!!!

Derin'in son halleri

Seyhancım,

Doğumgünümüze 2 kala resimler senin için:))

Yazıyı doğumgünü sonrasına saklıyorum...

Ayyyy nerden başlanır ki??

O kadar uzun aralar veriyorum ki nerde kalmıştım en son ne yapmıştım diye uzunca süre düşünmem gerekiyor.Bu arada üzülerek görüyorum ki hiç merak eden arkadasım olmamış nerdeyiz neler yapıyoruz diye:(
Çok da gerilere gitmeyip geç kalmış bir bayram tebriğiyle neler yapıyoruz anlatmaya başlıyım.Eylül itibarıyle 10 senelik çalışma hayatıma radikal bir kararla ara vermiştim biliyosunuz...hala sorguluyorum iyi mi yaptım kötü mü diye..Derin'le geçirilen vakit hiçbirşeye değişilmez ama gel gör ki birgün tekrar çalışmaya başlamak ve bunu 0'dan cv hazırla,görüşmeye git v.sdüşünmek beni çok korkutuyor...
Derin kocaman çok tatlı bir kuzu oluyor her geçen gün...ve ne şans ki buna tanıklık edebiliyorum.Şaka gibi ama neredeyse 1 yaşına girecek 1ay kadar sonra.Peki neler yapıyoruz,nasılız??Çok uzun süredir alışkanlık haline getirdiğimiz birsürü huyumuz oldu.Uykuya inanılmaz bir direniş içindeyiz...gıdalarla ise aramız hiç de fena sayılmaz..yeni tatlara fazlasıyla açığız...zaten beğenmediğimiz şeyleri en öğğğsünden belli ediyoruz:)Bu aralar kağıt yemeğe çalışmak gibi enteresan bir çabamız var.Temel kavramlar,hayvanlar ve evim başlığıyla aldığım 3 tane soft book'un bütün sayfaları lime lime...Bütün bunları 2 tanedetakılmış kalmış ve birtürlü gelmek bilmeyen dişlerimize yüklemek istiyorum.Bunlar dışında çokilginç şeyler yok hayatımızda...tek bildiğim çalışırken herşeye daha fazla yetişebildiğim.
Bizi takip eden tüm arkaşlarımı birkonuda mimleyerek sonlandırmak istiyorum yazımı....herkese kucak dolusu sevgiler,

Günlük bebek rutinlerinizi paylaşır mısınız?????(güne kaçta başlıyosunuz,sonra,sonra,sonra..:))

Mimim vaar:)

Canım Özlemcimm arayamasam da aklımdasın inan..beni mimlemişsin hemen cevap vermem lazım...


Bloguna neden bu ismi verdin?
Aslında benim blogumun isim annesi Ayçiçoo...bebeğim yokken hayranlıkla takip ettiğim pinik kuş blog sahibesi, 10parmağında10 marifetli güzel arkadasım.Hepimizin ki birer mucize değilmi zaten:))

Bloguna yazarken star tribiyle olmazsa olmaz dediğin şeyler var mı?
Ya ne kadar tembelim görmüyo musunuz???2 ayda bir yazı yazıp bi de star tribi yaparsam yuh olsun bana e mi?

En son satın aldığın garip şey nedir?
Bim'den Derin'e %100 pamuk bir uyku tulumu...garip olan tarafı fiyatına göre fazlasıyla iyi olması.

Şeker gibi olduğun anlar?
Zaman kavramını yitirdiğim ,Derin'le sokaklarda dolaştığım,kocamla başbaşa olduğum anlarda tadımdan yenmem vallahi.

Arkadaşım, artık sormayın dediğin şeyler?
Derin'e kardeş düşünüyo musunuuuuuz???
Aaaaa bu zamanda işten mi ayrıldııınnn yaaaa??sananeee yaa sananeee gel bize bak mı dedimm

Aynaya bakınca gördüğün?
Daha olgun ama mutlu
daha yorgun ama içi gülen gözler

Kendini okutan blog dediğin?
Samimi,düz,merak uyandıran,paylaşımcı

Bu blog sahibi-sahibesiyle karşılaşabileceğin yerler?
Hergün 17:00'de Göztepe Özgürlük parkı,günaşırı Bağdat Caddesi,haftasonları Capitol AVM




Şimdiiii bendeee Duru'nun annesi Arınç'ı mimliyorum..
Herkese öpücükler:))

Ohhhh

Hiç ama hiç bu kadar uzuuuuun bir ara vermemiştimmm..
Kocaman bir ohhh var bu kadar uzun bir sessizliğin ardında....1Eylül 2009 itibarıyle hayatımda ilk kez hem de kendi isteğimle işten ayrıldım...hayatımın en mühim işi beni bekliyomuş da haberim yokmuş:)
Klavyemin Derin tarafından sökülen space tuşu nedeniyle yazmakta çok zorlanıyorum..en kısa sürede tamir ettirip 2 aydır neler yasadık yazmak istiyorum.
Ama şimdilik sadece buralarda olduğumu ve tüm blogları takip ettiğimi yazmak istedim.
Herkese kucak dolusu sevgiler,

8.ay kontolümüz,huysuzuz huysuuz

Koskoca bir ayı daha geride bıraktık çok şükür..8.ayın ilk günleri itibarıyle boy 70 cm kilo 8720 gr.Doktorumuz memnun bu gidişattan..ama bu aralar çok ama çok huysuzuz..ağlamıyoruz ama sürekli bir mızırdama halinde güzel kuzum..dişler henüz kabarmamış ama bence sıkıntımız dişlerden kaynaklanıyor..çünkü yine ne bulursak ki buna pusetin emniyet kayışı da dahil herşey ama herşey ağzımızın içinde..
Cumartesi günümüz benim yarım gün çalışmam nedeniyle öğleden sonraya sıkışıp kaldı.Eve gittiğimde uyuyan kuzunun resmen uyanması için odasına girip ses yapmak zorunda kaldım bu kez..çünkü kontrolümüz saat 16:00'daydı.Uykusunu alamayan kuzum da haliyle son derece huysuzdu:(üstüne bir de hepatit aşımızın son dozunu yiyince amaaaaan sormayın:(
neyseki buara kucağımda yapışık yaşayan minik hanımı sakinleştirmek yine bana düştü..sonrasında caddede yapılan yürüyüşle neşemiz biraz yerine geldi..
Babamız bu haftasonu yoktu ve annanemizle başbaşa güzel bir pazar keyfi yapalım dedik..ama dedim ya bu ara keyfi yok güzel kızımın yine çok tatlı uyanmadı ve en iyisi sokaklara çıkmak diyip attık kendimizi dışarılara...benim kızım tam bir sokak kızı:)))
Haberler şimdilik böyle..

Neler,neler,neler,neler yaşatıyorum..

Yine ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı..blogları hergün ziyaret edip kendi bloguma 2 satır bişeyler karalamayalı..

Tailden döndükten sonra öyle de çok şey oldu ki halbuki anlatacak paylaşacak...mesela 3 lü ilk yaş olan 30'u devirip 31 oldum ben temmuzun son günlerinde..31 yaşında ve 1 çocuk annesi kocaman bir kadın:)Pazar gününe gelen doğumgünüm çekirdek ailece beraber geçirilecek klasik bir Pazar günü diye düşünülürken çok da eski ve güzel dostlar ve çocuklarıyla geçirilen ,hediyelerle dolu çok da keyifli bir organizasyona dönüşüverdi benim canım eşim sayesinde:I)Sabah Kanyon'da başlayan keyifli kahvaltı,öğleden sonra canım arkadaşım Melih ve eşinin sayesinde hazırlanan süpriz pasta operasyonuyla tamamlandı...iyi ki varsınız canlarım benim:)

Ağustos ise biraz sıkıntıyla başladı..Derin'in bir türlü patlayamayan diş durumu...geceleri uykusundan ızdırapla uyanmaları,iştahsızlığı 5-6 gün, zor günler geçirmemize sebep oldu...geceyi bölük pörçük uykularl geçiren ben ise ertesi gün işe gitmek zorunda olduğum için birhayli zorlandım.Tüm bunlar olurken canım annem ve babam telefonda verdiğim sıkıntılı elektrikten olsa gerek Hızır misali yetiştiler ve taa Özderelerden kalkıp bi ertesi sabah imdadıma yetiştiler...kim ne derse desin insanın anne ve babasının yanında olması bile bazı zor durumların üstesinden gelmek için yeterli oluyor.Allah yokluklarını göstermesin....Annane ve dedenin gelmesiyel biraz daha neşelenen Derin Hanım diş sıkıntısı şimdilik rafa kaldırdı...Cumartesi günü kontrolümüz var..bakalım doktorumuz neler söyleyecek...

Tam herşey iyi sanırım biraz rahatlıyoruz diyecek kayınvalidem apar topar hastanelik oldu ve acilen safra kesesinden ameliyat ettiler...

2009'u sevmek için şu sıralar tek sebebim ki başlı başına da yeterli bir sebep

''CANIM KUZUMUN ARAMIZA KATILMIŞ OLMASI''

Cumartesi kontrolünden sonra güzel haberlerle burada olmak ümidiyle...

Derin Summer 2009

Evet tatilden döndük...

Aradaan çok da gün geçmiş ve benim daha yola çıkarken yaşamış olduğum talihsizliği unutmuş olmam gerekirken gün bugün diyerek başlıyorum efenim anlatmaya..Yolculuğumuz 09 Temmuz Perşembe günü 16:50 de Sabiha Gökçen Havalimanı Pegasus İzmir uçağı ile taaa günler öncesinden planlanmış ve tarafımca ucuz bilet almış olmanın mutluluğuyla katmerlenmişti.Valizler,hazırlıklar,Derin'in ihtiyaçları aman havaalanında zor olmasın öle olmasın,böle olmasın derken saat 15:30 civarında havalimanına vardık..Annem,ben,Derin ve sevgili eşim...(eşim bizi bırakıp dönme niyetindeydi.)Ancaaaak an tam da check-in anı olup biz bankoya gelince yetkili ve son derece yetkisiz olan arkadaşın uçağınızın tarifesi değişti 16:50 değil 19:20 de kalkıcak demesi üzerine kan beynime sıçradı.Düşünebiliyomusunuz 6 aylık bir bebekle 4,5-5 saate yakın havaalanında yaşamak zorundayız.Gerekçe İzmir uçağını Van'a yollamışlar dönmesini bekliyolarmış...Banane yaaaaa isterlerse Mozambiğe yollasınlar ben uçağın 16:50 de kalkmasını istiyorum diye bastım yaygarayı...ama ne fayda..paranızı iade edelim ya da bekleyeceksiniz gibi son derece!!!! yaratıcı çözümleri ve benim koyun milletimin bekleriz nolucak zihniyeti sayesinde yaygaramla oracıkta kalıverdim.Ama mümkün diil o kadar saati orda geçirmek .Napsak ne'tsek derken bizimle aynı uçakta ola bir bayan yolcu ben paramı alıp THY uçusu bakıcam dedi..lafı fazla uzatmıycam çünkü yazdıkça sinirlerim bozuluyo..300 lira fark vererek 1 saat sonra hareket edecek olan uçakla İzmir'e gittik...Uçakta annemle adambaşı 150 tl verip sandviç ,salata ve vişneli kek yemenin hafifliğiyle İzmir'e indiğimizde kuş gibiydik ama en yırtıcı olanından:))))
Sonuç olarak tek bir gerçek var ki...PEGASUS MU???????????ÖĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞ
İşte böyle başladı tatil maceramız..
Böyle başlayan bir tatil hemen iyi olur mu??????olmaaaaz.....ilk iki gece kabus gibiydi.Benim kaymak huylu güzel kızım yerini yadırgadı...sıcaktan bunaldı...uyandı uyandı uyandı...Gün 3 olup gündüze kahkalarla uyanınca tamam dedim oluyo bu alışma işi....sonrası fotograflardaki gibi....
15 Temmuz'da süpriz yapıp kızımızın yarımıncı yaş gününde yanımızda ola babamıza...bizi kraliçeler,prensesler ve krallar gibi ağırlayan annane ve dedemize sonsuuuuz teşekkür....
Sizi seviyoruuuuuzzzzz:)

21 Temmuz 2008

Bazı arkadaşlıklar var ki ufacık bir ruzgarla dağılıp kocaman bir fırtınada tekrar biraraya gelebilen..Tam yok yok asla bir daha olmaz,ağzıyla kuş tutsa olmaz deyip tam da ihtiyacın oldugunda ortaya çıkan ve nerelerdeydin dedirten..
Bundan tam 1 sene önce ortaya çıkıp misyonu beni o zor günlerde motive etmek,bana birşeyler karalama cesareti verip,bloguma isim anneliği yapıp bir de üstüne blogun 1 yaşına gelmesine vesile olan kadim dost...hem seninle yeni ve yeniden başlangıcım hem de blogumun 1.yaşı kutlu olsun:)))

Artık tatile gitmek lazımmm

Yaz yaz yaz yaz...tam göbeğinde doğmuş olmama rağmen bi türlü sevemediğim mevsim:)Benim sıcakla aram yok ,sevmiyorum ,sevemeyeceğim....ama bu yaz çook ama çok beklediğim bir yaz..kızımızla ilk yaz!!
Efendim biz Perşembe günü inşallah İzmir'e uçuyoruz.Hazırlılarımızı tamamladık..Dedemiz'i özledik...Özdere bekle bizi ...
Dönüşte fotoğraflarımızla görüşmek üzere..

Ben de mimlendim:)

Efendim herkese günaydıınn,
Kuzunun annesi beni mimlemiş hemen cevap vermek lazım ..
1-Kullandığım parfüm:
Şu an Amor Amor summer ama normalde yazın jil sander sport kışın jil sander sun.
2-Kullandığım krem:
Olay'ın günlük nemlendiricisi
3-En son okuduğum 3 kitap:
Masumiyet Müzesi-Orhan Pamuk
Aşk-Elif Şafak
Bab-ı Esrar-Ahmet Ümit...(Aşk'ı okumaya başladığımdan beri Mevlevilik ile ilgili ne varsa okumak arzusundayım.)
4-Son aldığım 3 ürün:
Derin'e semt pazarından 5 tanesi 10 tl'ye çıtçıtlı bodyler(zamanında Chicco ve Mothercare'den aldıklarıma verdiğimiz paraları düşününce...)
Kendime elbise dikilmek üzere pano desenli bir kumaş
Eşime güzel bir bermuda şort.
5-Seyrettiğim 3 dizi:
Hepsi sezon finali yapmış olmasına rağmen;
Avrupa Yakası
Kurtlar Vadisi Pusu
Friends


Kuzunun annesine teşekkür ederek bende Duru'nun annesi Arınç 'ı mimliyorum:))

Yarım yaş ayımız : Temmuz

En sevdiğim aydır Temmuz benim..çocukken en çok beklediğim ,daha günü gelmeden doğumgünü siparişlerimi vermeye başladığım:)Ayın ilk günlerinde bişeyler aldırıp sonra günü geldiğinde nerde benim hediyeleriiiiim diye tutturduğum.Bu sene Temmuz yine en çok beklenen ama benim doğum günüm için değil kızımın yarım yaşgünü için...
15 Temmuz'da minik mucizem 6.ayını doldurup kocaman bir genç kız olmak için yola çıkıyor inşallah..Biz ise bu güzel günü annemlerin Özdere'deki yazlığının bahçesinde kutlamak niyetindeyiz.Çünkü inşallah 9 temmuz günü İzmir'e gidiyoruuuzzz.20 Temmuz'a kadar da tatildeyiiz:))Çok heyecanlıyım çünkü Derin'i ilk defa denizle tanıştıracağız..dedemiz bize güzel bir havuz almış..niyetim havuzu deniz suyu ile doldurup bahçede güneşin altında alıştırmalar yapmak..sonra da deniz sefası...
İzmir'de olup o tarihte Özdere'ye gelebilecek herkesi kutlamamıza bekleriz..
SEVGİLERR,

Babalar günü,fizik tedavi,5.ay..ortaya karışık:)

Yine bir baktım 12 gün olmuş bu sayfayı açıp açıp kapayalı...Anlatacak birsürü şey birikmiş...elim klavyeye gitmiş gitmiş gelmiş..Ha bugün ha yarın yazarım derken gün bugün olmuş.
Öncelikle bir gün gecikmeli olarak başta sevgili eşim ve canım babam olmak üzere tüüüm babaların Babalar Günü'nü kutlarım.Bu sene ilk defa baba olarak kutladığı bugünün hislerini gözünden anladığım canım eşim..iyi ki evlenmişiz ve iyi ki canım kızımın senin gibi bir babası var..Allah ömrümüzün son gününe kadar seni başımızdan eksik etmesin..Ve canım babam..bütün çocukluğumda en büyük aşkım olmuş,hem en sevdiğim hem en çekindiğim,hayatta hep örnek aldığım ve bana bu kadar güçlü bir kişilik olarak yetişmemdeki katkıların için sana da kocaman ama kocaman öpücükler...bu sene ilk defa yanında değilim ama seni çok seviyoruz ve yanına gelmek için sabırsızlanıyoruz...(15-20 gün sonra inşallah yanındayız babacık:)
Geçtiğimiz 10 gün aslında benim için çook ama çok ızdıraplıydı..üniversite yıllarından kalma bir boyun fıtığı maduru olarak o acı gerçekle geçtiğimiz haftalarda tekrar yüzleştim.Ne yazıkki yazın gelmesi ve benim ıslak saçlarla dışarılarda salınma faaliyetlerim bi sabah yataktan kalkamayarak sonlandı.Sonrasında acile gidiş,iğneler,ilaçlar falan derken...bugün itibarıyle 15 gün sürecek ağır bir fizik tedavi programına başlıyorum:(Tedavi iyi hoş da sonrasında nasıl koruycam kendimi bilmiyorum.7,5 kilo olmuş bir kuzunun annesi olarak sanırım zor günler beni bekliyor.Ama bu kez kararlıyım bu tedaviyi olmaya yoksa ilrleyen zmanda cerrahi müdahale gerekecek ki o çok daha ızdıraplı biliyorum..
Tüm bunların yanında geçtiğimiz hafta 5.ayımızla da vedalaştık:))Doktor kontrolümüz çok ama çook iy geçti çok şükür.Herşey son derece yolunda ve ek gıdalara son sürat devam...Yoğurt haricinde Derin Hanım tanıştığı tüm tatları gayet keyifle ve şapır şupur götürmekle meşgul:)))
Şimdi en büyük sabırsızlığımız tatile gitmek...Derin'i denize sokmak için inanılmaz sabırsızlanıyorum..10-15 gün daha buralardayız...sonra ver elini İzmiiiiiiiiir:)))
Şimdilik haberler böyle..görüşmek üzere:))

Biri bu zamanı durdursun..

Yaa nasıl olur daha dün doğmamışmıydı benim kızım..Bu kadar mı hızlı geçecek önümüzdeki günler,haftalar,aylar,yıllar...Biri bu zamanı durdursun..bu kadar çabuk büyümesin minik kuzum..yaşlanmak istemiyoruuuum:)

Hayat bu kadar telaşla geçtikçe birşeyler hep eksik ya da yarım kalıyo gibi geliyo bana..çalış çalış çalış..koşa koşa eve git geçirdiğin sadece birkaç saat..koca ve bitmek bilmez kocaman 5 gün ve hemen sonrasında nasıl bittiğini anlayamadığın bir haftasonu...ben kızımı çok özlüyorum...ah bu çalışma mecburiyeti...

Karamsar bir yazı yazmak diil aslında niyetim ama çalışan bir annenin çocuğu olarak büyüdüğüm için acaba Derin de yıllar sonra benim yazdıklarımı yazacak mı endişesi????

Sadece benmiyim bu kadar endişelenen diye bu konuyla ilgili görüşleri için bende Pıtırcık, Tuğçe,Özgür ve Özlem'i mimliyorum.

Sevgiyle kalın...